Имсол, 5 июль дар Алчазоир бӯи шасту сесолагии Рӯзи истиқлолият ва Рӯзи ҷавононро дар зери шиоре фаро мегирад, ки роҳи як миллат ва устувории халқро фаро мегирад: «Алҷазоири мо... Мероси шаҳидон ва шаъну шарафи содиқ».
Ин шиор дорои мазмуни амиқ буда, ба мо хотиррасон мекунад, ки озодие, ки мо аз он баҳра мебарем, ба мо на ҳамчун туҳфа дода шудааст, балки бо хуни беҳтарин писарон ва духтарони Алҷазоир фидя шудааст. Садоқат ба паёми онҳо на бо сухан, балки бо ниҳодҳое, ки мо бунёд мекунем, ваҳдати миллӣ, ки мо таҳким мебахшем ва ифтихор аз мансубият ва ормонҳо барои ояндаи беҳтарро дар наслҳои худ меорем.
Дар ҳоле ки инқилоби Алҷазоир дар саҳифаҳои таърих ҳамчун яке аз наҷибтарин эпосҳои озодихоҳии замони муосир сабт шудааст, вай мавқеъҳои ҳақиқиро, ки онро дастгирӣ мекарданд, нодида намегирад, пеш аз ҳама мавқеъи Республикаи бародарии Мисри Араб аст, ки дар лахзаҳои ториктарини озмоишҳо дар канори халқи Алҷазоир буд ва бисёриҳо ноком шуданд.
Миср аз худи аввал ба адолати кори Алчазоир боварй дошт, рохбарон ва муассисахои революцияро ба огуш гирифт, дар вакте ки яроку аслиха кам буд, ёрии харбй мерасонд ва дар вакте ки овози мазлум аслихаи интихобшуда буд, дастгирии матбуотро таъмин мекард. Радиостанцияи «Садои арабхо» дар Кохира хамчун тири озодй дар мубориза барои шаъну шараф хизмат мекард; хамрохи революция буда, хиссиёти озодихохонаро афрухта, чиноятхои мустамликадориро дар пеши назари чахон фош мекунанд. Ба хамин тарик, Миср на фацат хамфикр ва ё дастгирй мекард, балки дар маркази мубориза буд ва галабаи Алчазоирро хамчун вусъати галабаи худ ва истиклолияти онро хамчун такони тавонои баркарор намудани шаъну эътибори тамоми миллати араб медонист.
Аз шиками он бародарй ва муборизаи самими риштахои таърихй ба вучуд омаданд, ки дар давоми солхо боз хам мустахкамтар ва мустахкамтар гардиданд. Ин робитахо хар дафъае, ки халки араби мо ба душворихои нав дучор мешавад, боз хам мустахкам мегардад ва онхо дар хар як вокеаи минтакавй ва байналхалкй, ки ба амик гардондани координация, пурзур намудани машварат ва муттахид намудани сафхо ба мукобили кушишхои вайрон кардани сохибихтиёрии давлатхо, хукуку захирахои халкхои онхо талаб карда мешавад, боз хам мустахкамтар мешаванд.
Таҷлили 63-умин Рӯзи истиқлолияти Алҷазоир имсол дар пасманзари як қатор захмҳои арабӣ сурат мегирад, ки ҳеҷ виҷдони зинда наметавонад нодида бигирад, пеш аз ҳама таҷовузи ваҳшиёна алайҳи мардуми Фаластин, ки ба сатҳи наслкушӣ расидааст, бо дағалона вайрон кардани тамоми меъёрҳо ва конвенсияҳои байналмилалӣ.
Фоҷиа, ки имрӯз дар Ғазза идома дорад, на танҳо як фалокати башарӣ, балки як имтиҳони шадиди виҷдони ҷаҳон ва эътибори ҳуқуқи байналмилалӣ ва ҳуқуқи башар аст. Таърих ба мо таълим додааст, ки вазъ дар Фаластин на танҳо масъалаи сарҳадҳо ё музокирот, балки имтиҳони ахлоқӣ барои тамаддун ва тамоми инсонияти мост.
Дар ин замина, мо наметавонем бори дигар таъкид накунем, ки Миср тавассути талошҳои доимии дипломатӣ ва башардӯстонааш дар ҳимояи ҳуқуқҳои ҷудонашавандаи миллии мардуми Фаластин ва қатъиян рад кардани кӯшишҳои нирӯҳои ишғолгар барои таҳкими далелҳое, ки ҳам ҳуқуқ ва ҳам таърихро поймол мекунанд, бо ҳадафи барҳам додани сабабҳои фаластинӣ, барҳам додани фаластиниён.
Ҳамин фидокорӣ ва ҳисси масъулиятшиносие, ки Ҷумҳурии Мисри Араб бо роҳбарии Президенти Ҷаноби Олӣ Абдулфаттоҳ Ас-Сиси нишон дод, дипломатияи Алҷазоирро таҳти дастурҳои президент Абдулмаҷид Теббун дар форумҳои гуногуни минтақавӣ ва байналмилалӣ, бахусус дар Шӯрои Амният пеш мебарад, ки дар он ҷо Алҷазоир далерона ва возеҳ дифоъ мекунад, ки ҳадафи ҳақиқии мардумро барои худ муайян мекунад.
Ин ҳамбастагии мавқеъҳо ва дидгоҳҳои ду кишвари бародар тасдиқ мекунад, ки ҳамоҳангсозии талошҳо байни Алҷазоир ва Миср на танҳо як интихоби сиёсӣ, балки як зарурати ахлоқӣ ва стратегӣ аст, бахусус дар партави кӯшишҳои чандинкаратаи қудратҳои байналмилалӣ ва минтақавӣ барои ҷорӣ кардани муодилаҳое, ки воқеияти хушунатро идома медиҳанд ва давраҳои ноустувориро дар минтақа афзоиш медиҳанд.
Ба шарофати ин огоҳии барвақт ва хондани оқилонаи онҳо дар бораи таҳаввулоти босуръат дар муҳити арабии мо, Алҷазоир ва Миср ҷиддияти нақшаҳои барҳам задани минтақаи араб ва аз нав шакл додани он дар пояҳои функсионалии худро дарк карданд. Коштани нифоқ, барҳам задани ваҳдати миллӣ, авҷ гирифтани низоъҳои қавмиву мазҳабӣ ва кӯшиши халалдор кардани рамзҳои муттаҳидкунанда танҳо зуҳуроти нави стратегияҳои кӯҳнаест, ки ба заъиф кардани кишварҳои араб ва ҷилавгирӣ аз табдили онҳо ба як блоки муттаҳидаи рушд, ки қодир ба ҳифзи манфиатҳои онҳо ва ташаккули ояндаи онҳо мебошад, мебошанд.
Тачрибаи муковимат ба мустамликадорй ва душворихои минбаъдаи барпо намудани давлати миллй хам ба Алчазоир ва хам ба Миср иммунитети таърихй ва азму иродаи катъй дод, ки фронти дохилиро хамчун хатти якуми мудофиа аз кушишхои дохилшавй, интервенцияи хоричй ва кушишхои хукмронй кардан дар кабули карорхои миллй мустахкам кунанд.
Дар ин замина сармоягузорӣ ба мардум, таҳкими фарҳанги шаҳрвандӣ, бунёди ниҳодҳои қавӣ ва муассир ва таъсиси иқтисоди миллӣ бар пояи дониш ва навоварӣ аз авлавиятҳои барҷастаест, ки дидгоҳҳои ду кишвар бо ҳам мепайвандад. Инҳо абзорҳои стратегӣ мебошанд, ки Алҷазоир ва Миср бо огоҳии амиқ ва иродаи устувори сиёсӣ барои муқобила бо чолишҳои кунунӣ ва тасдиқи ҳузури муассири онҳо дар ҷаҳоне, ки танҳо миллатҳои қавӣ ва ҷомеаҳои муттаҳидро эҳтиром мекунанд, қабул мекунанд.
Худоё Алҷазоир ва Мисрро дар паноҳаш нигоҳ дорад, қадамҳои ду халқи бародари онҳоро ба сӯи субот ва пешрафти бештар ҳидоят кунад ва ҷавонони онҳоро ба дунболи роҳҳои созанда ва содиқ илҳом бахшад, то қурбониҳои дирӯз сӯзишворӣ ва машъали роҳи фардо ва қутбнамое боқӣ бимонанд, ки содиқро барои бунёди ояндаи беҳтар раҳнамоӣ мекунанд.
Шаъну шараф ва ҷовидонӣ ба шаҳидони солеҳи мо...
